استفتائات عقايدي از ميرزاي تبريزي (8)

س : شخص با شبهه پراکني وفتنه انگيزي مسئله مصائب حضرت فاطمه را فقط يک مسئله تاريخي مي داند و مي گويد ارتباطي بين اين وقايع واعتقادات ما وجود ندارد : لطفاً نظر مبارک را بيان فرماييد
ج: قضاياي فاطمه زهراسلام الله عليها چه در زمان زندگاني پدرش وچه درزمان بعد از شهادت پيامبر : يکي از قطعي ترين ادله شيعه براي اثبات حقانيت خويش است آن حضرت به اتفاق همه تواريخ بعد شهادت پدرش از طرف دستگاه حاکم مورد اذيت واقع شد با اينکه خداوند د رقرآن کريم مي فرمايد اي پيامبر به مسلمانها بگو هيچ اجري در مقابل رسالت خويش نمي خواهم مگر مود ت ومحبت خويشان خود را : و پيامبر هيچ خويشي نزديکتر از فاطمه زهرا نداشت : همانا پيامبر خدا فرمود فاطمه پاره تن من مي باشد هرکس او را اذيت کند مرا اذيت نموده است وهرکس او را دوست داشته باشد مرا دوست داشته است : ولي غاصبان خلافت مراعات حق آن حضرت را ننموده وحق آن حضرت را غصب وظلمهاي در حق او کردند که منجر به شهادت آن حضرت گرديد . درحالي از دنيا رفت که از جماعت غاصب غضبناک بود . اگر فاطمه زهرا خشمناک از آن جماعت غاصب نبود پس چگونه وصيت فرمود که شبانه دفن شود و دفن وتشييع و قبر او مخفي باشد آيا اين وصيت اعلام غضب وخشم او از غاصبان خلافت نبود ؟ آيا اين وصيت برهاني بر مصائب و ظلمهاي فراواني که برآن حضرت وارد گرديد نمي باشد .؟ آيا اين وصيت حاکي از غضب وخشمي نيست که خداوند به غضب او غضبنا ک و خوشحالي او خوشحال مي شود ؟ آيا اشخاص که اين ظلمها را وارد کردند مصداق اين حديث پيامبر نمي باشند که شيعه وسني نقل کردند که فرمود: خداوند غضبناک مي شود ازغضب فاطمه وراضي مي شود از رضا و خوشحالي او. اين مختصر کافي است براي کساني که قلب سليم و گوش شنوا دارند.