از اهدافى كه بر عهده‏ى رهبران دين است معرفى بدعت‏گزاران و تبيين روش آنان است تا مردم گمراه نشوند. اين بيان بايد طورى صاحبان بدعت را معرفى كند كه هم ترفندهاى آنان شناخته شود و هم براى آيندگان راه روشنى ارائه شده باشد.
اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليهماالسلام در چندين مرحله اتمام حجت- كه شرح آن خواهد آمد- بخوبى مشت بدعت‏گزار را باز كردند كه هم با قرآن ضديت مى‏نمايد و هم گفته‏هاى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را زير پا مى‏گذارد و هم به آسانى به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله دروغ و افترا مى‏بندد و هم به ساده‏ترين مبانى قضاوت جاهل است و نمى‏داند از كه شاهد بخواهد و از چه كسى قَسَم طلب كند، و هم جهل مطلقى نسبت به همه‏ى جوانب ديگر بر مغز او حاكم است كه حتى قادر نيست باطل خود را نيك جلوه دهد!
پس از احتجاجات اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليهماالسلام، ابوبكر و عمر بطورى خلع سلاح شده بودند كه رسماً گفتند: «ما قادر به مخاصمه با شما نيستيم و جواب شما را نمى‏توانيم بدهيم، ولى بايد (به زور!) آنچه ما مى‏گوئيم انجام شود». وقتى اين اقرار را نمودند حقيقت تمام عيار جلوه كرد و بدعت‏گزار بخوبى معرفى شد و هدف حاصل گرديد