وقتى كسى مالى را غصب مى‏كند اكثراً مردم مالك را فراموش مى‏كنند و فقط در صدد آنند كه آيا متصرف جديد كار درستى كرد يا نه؟ در حالى كه هركس براى احياى حقوق خويش قيام كند به طبيعى‏ترين حق خود اقدام كرده و هيچ خجالت و ملامتى هم ندارد.
اگر ما بگوئيم كسى اموال حضرت زهرا عليهاالسلام را به سرقت برده بود و حضرت براى بازگرداندن آن اقدام فرمودند اين به معناى دنياطلبى است؟! آيا اشخاصى كه به دنيا اعتنا ندارند بايد گرسنه بمانند و دنياپرستان هرگونه كه مايلند به چپاول بپردازند؟
حضرت زهرا عليهاالسلام مى‏فرمايد: «اين ملكى بود كه برايم عزيز بود چرا كه از جانب خداوند و بدست پيامبرش عطا شده بود، و اين را براى فرزندانم نگاه داشته بودم كه آنان به مردم محتاج نباشند». آيا دفاع از چنين جنبه‏ى اقتصادى زندگى آن هم در مقابل كسى كه آنرا به زور گرفته، مشكلى دارد؟ و اصلاً جاى سؤال و اشكال است؟ گذشته از اينكه تا آن روز اين اموال به مصرف فقرا مى‏رسيد و دلهايى شاد مى‏شد كه اكنون بايد با دست خالى از درِ خانه‏ى فاطمه عليهاالسلام بازگردند!
حضرت زهرا عليهاالسلام اين اموال را در مصارفى خاص مصرف مى‏كرد و اينك بايد ببيند در ضد آنچه خود مايل به صرف آن است خرج مى‏شود و او همچنان قادر بر دفاع از اموال خود نيست. آيا دفاع براى چنين ثروت حلالى از ساده‏ترين اقدامات هر بشر و هر مسلمان نيست؟
از همه جالب‏تر اينكه مسئله بر سر مبلغى اندك نبوده كه هركس از فاصله دور با خطاب و عتاب بگويد اين ارزشى ندارد، گذشت كنيد! چطور مصرف آن براى غاصبين شيرين است، و فقط بايد به كام فاطمه عليهاالسلام تلخ شود؟
تا اينجا سعى شد اسرارى كه عيناً از كلام شخص اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليهماالسلام استفاده شده ارائه گردد و مسلماً جهاتى هست كه زمينه‏ى اجتماعى براى بيان آنها آماده نبوده است. به اميد آن روز كه با ظهور حضرت بقيةاللَّه الاعظم عجل اللَّه تعالى فرجه و محاكمه‏ى غاصبين بدست يداللهى آن امام حاضر، حقايق و نهفته‏هاى ديگرى از فدك بر ما فاش شود.